Slow Sunday

Walang tomahang naganap ‘di tulad ng plano namin kanina, at nag-hang out na lang kami sa isang Spanish bar sa kabihasnan. Bukod sa Espanyola kong kaklase, kasama din namin ang dalawa pa naming kaklase: isang Indiano na hindi pa nahuhulasan ng pagkalasing kagabi, at isang Hapon na galing sa pag-i-snowboarding. Gusto ko din subukan mag-snowboarding, para cool din ang dating. ‘Pag may nagtanong sa akin sa ‘Pinas kung anong sport ko, sasabihin ko, “mahilig akong mag-snow boarding.” ‘San ka pa! Baka dumausdos na lang sa lupa ang kausap ko ‘pag narinig niya ‘yan.

Solo namin ‘yung bar. ‘Di naman nakakapanibago dahil ghost town dito tuwing Linggo at holidays. Iba-iba ang inorder namin. Si Spanish ay cold chocolate, si Indian ay coffee, at si Japanese ay wine. Medyo nataranta ako at ‘di nakapag-decide agad… Hindi ako sanay sa mga kapi-kapihan na ganito. Sa ‘Pinas, isang bote lang ng gin with matching sipol for pulutan ay talu-talo na. Eine heisse Schokolade, bitte (One hot chocolate, please- magalang!) ang bumulalas sa aking bibig. Aakalain mong special na inumin pero simpleng mainit na tsokolate lang ‘yun, pero topped with a generous serving of whipped cream. Hindi naman Ovaltine o Milo standards.

Napagkasunduan naming mag-uwian matapos ang isa’t kalahating oras na huntahan.